گناهی نابخشودنی

آری من گناه کارم
    و گناه نابخشودنی من
           سکوتم بود
سکوتی سرشار از از حجب و حیا
و آنگاه بدخواهان
   مرا
     که حرف دل، بر صورتم نقش داشت
        به گناهی ناکرده سوزاندند
و بیشتر از صورت
   دل رنج دیده ام را به
         هیزم آتش‌شان نوازش دادن

/ 2 نظر / 35 بازدید
الهام

سلام.از اولین پست تا آخرینش همه رو خوندم.خیلی زیبا.بی ریا و عاشقانه بود.بهتون تبریک می گم و منتظر مطالب جدیدتر اشک کوچولو هستم

الهام

خداوندا تو خوب می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است.چه رنجی می کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار